โรมีโอกับจูเลียต

สวัสดีค่ะ นี่คือวันหนึ่งในฤดูหนาว ในวันที่เขาบอกว่าอำเภอฝางบ้านดิฉันนั้น ได้รับแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว 3 ริกเตอร์กว่าๆ ที่ ประเทศพม่า เอาละสิ สงสัยต้องไปหาซื้อเต๊นท์มาเพิ่มเติม (เดิมมีอยู่ 1) เผื่อเกิดไรขึ้นจริง ก็น่าจะได้ใช้วิชาลูกเสือ เนตรนารีให้เกิดประโยชน์ หากต้องนอนกับดินกินกับทรายขึ้นมา ใครจะว่าวิตกเกินเหตุก็ช่างเขาค่ะ เราเตรียมของเราเอาไว้ไม่เสียหาย เป้หนึ่งใบ ใส่หลักฐานทุกอย่างที่สำคัญเอาไว้ในนั้น อีกทั้งเงินและทอง (ถ้ามี) ถุงยังชีพใบโตไม่ต้องรอให้ใครมาแจก ใส่อาหารแห้งพร้อมจกกินได้ทุึกเมื่อ ของใช้ส่วนตัว ยาสีฟันแปรงสีฟัน สบู่แชมพูอะไรก็ว่าไป อย่าลืมหยูกยา น้ำท่าเตรียมไว้สักขวด สองขวด เกิดอะไรขึ้นจะได้ไม่ลำบากจนเกินไปนัก เพราะกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง มันก็ล่าช้าเสียเต็มประดา ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนไปพลางก่อนนั่นแหละดีค่ะ

นี่ดิฉันเข้ามาบ่นอะไรนี่ อ๋อ ไม่ใช่อะไร พูดถึงการเตรียมตัวน่ะค่ะ โลกเราเดี๋ยวนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น วันนี้วันดี เริ่มต้นกันด้วยการเอาเพลงเก่าแก่ สมัยสาวๆ มาให้ฟัง เผื่อใครเกิดไม่ทันจะได้รู้ได้เห็นว่าอ๋อ สมัยก่อนป้าๆ เขาฟังเพลง และดูหนังแบบนี้กันนั่นเอง ใช่แล้ว นี่นับเป็นเพลง และหนังสุดโปรดที่ดูแล้วดูอีกหลายรอบทีเดียว ดูกี่ทีๆ ก็ซึ้งทุกทีไม่มีเบื่อ (นับเป็นความชอบส่วนตัวโดยแท้)

และอากาศหนาวๆ (รึปล่าว?) แบบนี้ อะไรจะดีเท่าการทำตัวให้อุ่น ทำใจให้สบาย และเพลิดเพลินกับนิยาย ที่เริ่มอัพกันใหม่ ในบล็อกแห่งนี้  .. ขอให้มีความสุขกับชีวิตกันทุกท่านนะคะ

ราชา'วดี